4) De kracht van een goede redacteur: kill your darlings

Wat nou, ‘kill your darlings’? Waarom gebruik je Engels?

Ach ja, dat klinkt zo lekker. Het schrijft met zo’n fijn scherp randje. Moeilijk om afscheid van te nemen.

En dat is precies waar het bij het ombrengen van lievelingen om gaat: je liefde voor dat ene stukje tekst, die paar woorden, een zinsnede of alinea – de geweldige inval en zo prachtig passend in het verhaal.

Het gaat je na verloop van tijd in de weg zitten, want het is een enorme dwarsligger geworden die het verhaal laat stokken. Maar oh, oh, het is zó moeilijk om nou juist dát te schrappen.

Vertel mij wat, ik weet er alles van. Dat je na veel zuchten, steunen en kreunen dan toch maar dat heerlijke stukje tekst eruit gooit, en onmiddellijk merkt dat dit een enorme verbetering is. Tot je grote verdriet, want denk maar niet dat meteen de opluchting volgt. Hoewel, sommigen hebben dat misschien wel.

Als schrijver is het niet alleen lastig om je lievelingen te vermoorden, het is ook niet gemakkelijk om ze te zien. Je merkt dat ergens de tekst stokt, je loopt vast, weet niet zo goed hoe je verder moet. Of je geeft er maar een draai aan en worstelt verder naar een volgende alinea, waar je (opgelucht) weer een ander onderwerp aansnijdt.

Ondertussen blijft het knagen dat er iets niet klopt. Hoewel, misschien ben jij iemand die fluitend van de ene lieveling naar de andere fladdert. Al ben je wel verbaasd dat zo weinigen je tekst begrijpen, of willen lezen. Maar ach, dan lezen ze het maar niet, als jij maar lekker aan het schrijven bent. Prima! Jij hebt geen redacteur nodig!

Voor degenen die wel worstelen met hun lievelingen, of de daarmee verbonden woordkeus, interpunctie en zinsconstructies, kunnen veel baat hebben bij een tekstredacteur. Uit ervaring weet ik dat het voor velen een verademing is om het commentaar van de redacteur te zien: ách, já, natúúrlijk, dáár zit het knelpunt! En met verse inspiratie kunnen ze weer aan de slag.

Anderen raken zo geïnspireerd dat ze hun hele tekst omgooien: ze zien ineens welke kant ze op willen. En de meesten zijn vooral erg blij met de voorgestelde wijzigingen, voeren ze door, passen een paar dingetjes aan en publiceren heel tevreden hun tekst.

Het is in eerste instantie misschien even slikken: al die correcties, aanpassingen en wijzigingsvoorstellen, pffft. Maar als je dat allemaal rustig tot je genomen hebt, zul je de voordelen zien. Bovendien leer je ervan. Als je eenmaal hebt gezien hoe het anders kan, helpt dat bij het schrijven van je volgende tekst.

Heb je vragen? Je vindt mijn mailadres op de site, bij contact.

Over Susan Hol

Het Grote Bureau is een initiatief van Susan Hol, redacteur, schrijver, filosoof en beeldenmaker.
Dit bericht is geplaatst in De KRACHT van een GOEDE REDACTEUR. Bookmark de permalink.